જ્યારે તે પહેલી વખત ધંધા માં નિશ્ફળ ગયો ત્યારે તેની ઉંમર હતી ૨૧ વર્ષ. લેજીસ્લટીવ રેસ માં હાર ત્યારે ઉંમર ૨૨ વર્ષ. ફરીથી ધંધા માં નિશ્ફળ ગયો ત્યારે તેની ઉંમર હતી ૨૪ વર્ષ. તેની પ્રેમીકા નું મ્રુત્યુ થયું ત્યારે ઉમર વર્ષ ૨૬. માનસીક આઘાત ઉમર વર્ષ ૨૭. કોંગ્રેસ ની ચુંટણી માં હાર ઉમર ૩૪ વર્ષ. સેનેટ ની ચુંટણી માં હાર ઉમર ૪૫ વર્ષ. ઉપ રાસ્ટ્રપતી બનવા માં નિશ્ફળતા મળી ત્યારે તેની ઉમર હતી ૪૭ વર્ષ. ફરીથી સેનેટ ની ચુંટણી માં હાર ત્યારે ઉંમર ૪૯. અને જ્યારે તે અમેરીકા નાં રાષ્ટ્રપતી બન્યા ત્યારે તેમની ઉંમર હતી ૫૨ વર્ષ.

આ માણસ હતો - અબ્રાહમ લિંકન.

આ "ટોમી" એટલે થોમસ એડીસન.થોમસ એડીસને માત્ર ત્રણ મહિના નું જ ફોર્મલ સ્કુલીંગ લીધું હતું.

થોમસ એડીસન ને લાઈટ બલ્બ ની શોધ કરતાં પહેલા ૧૦,૦૦૦ વખત નિશ્ફળતા મળી હતી.

Thomas Edison 

American Inventor 

1847 -1931 

 "Hell, there are no rules here—we're trying to accomplish something."

ગામડા માં વસ્તી નાની હોય,
ઘેર ઘેર ક્ષાની હોય,
વહુ ને સાસુ ગમતા હોય,
ભેળા બેસી ને જમતા હોય.

ભુલ થાય તો નમતા હોય,
છોકરાં ખોળામાં રમતાં હોય,
એવી તો માં ની મમતા હોય.

શહેર માં વસ્તી મોટી હોય,
એમાંય દાનત ખોટી હોય,
ફિલમ ના બધે ફોટા હોય,
ધુવાડા ના ગોટેગોટા હોય.

ચારે બાજુ ગંદવાડ હોય,
ઘેર ઘેર મંદવાડ હોય,
ડોક્ટરો તાજા માજા હોય,
શું કામ ? તો ઇ દરદી ના રુપીયે રાજા હોય.

શેરી એ ગલીએ નાકા હોય,
રસ્તા એના કાચા હોય,
ઉપર છલ્લા જ પાકા હોય,
ત્યાં કોન્ટ્રાક્ટરો જ કાકા હોય.

રુપીયા ખાવાના ફાંકા હોય,
હરામ નું હદ કમાતા હોય,
પછી દવામાં પૈસા જાતા હોય.

આવો કેહ્તાં શરમાતા હોય,
આવજો કેહતાં હરખાતાં હોય,
ખવડાવવાનાં ચોર હોય,
ખાવાં માં સહું ની પોર હોય.

અને આવાં તો ચારે કોર હોય....

જણે રાજાનાં કુંવર હોય,
આમ તો મોટા સુવર હોય,
ઉચ્ચ કક્ષાએ ભણતાં હોય,
ગરીબ ને ગાંડા ગણતાં હોય.

મોટી મોટી કોલેજ હોય,
તોય નબળા નોલેજ હોય.

ઘેર ઘેર હાબુના બાંધા હોય,
વિજળી નાં જે દી વાંધા હોય,
નાવાનાં પછી વાંધા હોય.

પાણી પાણી  કરતાં હોય,
વારા પ્રમાણે ભરતા હોય,
અગ્ની ની જેમ ઝરતા હોય,
રોજ કજીયા કરતાં હોય.

ઘેર ઘેર નળ હોય,
તોય દમયંતી દુખી હોય.

દારુ વેચવા ફરતા હોય,
હપતાં એના ભરતા હોય,
કાયદા ની બંધી હોય,
ત્યાં સત્તાવાળા સબંધી હોય.

પકડવા માં શરમાતા હોય,
એવા એના નાતા હોય,
નક્કી સંસ્ક્રુતી ખુટી હોય,
તો જ એ દારુ ની છુટ્ટી હોય.

મોટા બંગલા વાળા હોય,
અને ઘરે લગભગ તાળા હોય,
ઓફિસે પટાવાળા હોય,
નાણાં એના કાળા હોય.

દેખાવે રુપાળા હોય,
સગપણ માં એક સાળા હોય,
અને એમાં ય ગોટાળા હોય

કવિ કલ્પના થી લખવા વાળા હોય,
બાકી સમજે છે રસિક - કે કાગડા બધેય કાળા હોય.

બુરી સમુકી સેવા,
બુરો ભગીની ઘર ભાઈ,
બુરી નાર કુલક્ષ,
બુરો સાસ ઘર જમાઈ ||

બુરો પેટ પંપાળ હે,
બુરો સરન મેં ભાદનો,
કવિ ગંગ કહે સુન હે શાહ અકબર,
સબસે બુરો હે માંગનો ||
 

જોન પાછો ચાલ્યો ગયો. હવે તે રોજ વધુ મહેનત કરવા લાગ્યો, લાંબા સમય સુધી તે સખત મહેનત કરતો. પરંતુ આ છતાં તે રોજ કરતાં વધુ ઝાડ કાપી શકતો નહિ.

તેથી જોન તેના માલિક પાસે ગયો પોતાની વ્યથા સંભળાવવા. માલિકે જોન ને કહ્યું કે તું બિલને જ આ માટે વાત કર." કદાચ બિલ એવું કાંઇ જાણતો હોય જે તું નથી જાણતો."

અંતે જોન બિલ પાસે ગયો. અને બિલ ને પુછ્યું " તમે મારા કરતા વધારે ઝાડ કેવી રીતે કાપી શકો છો ? મારથી તો એ શક્ય જ નથી " ત્યારે બિલે જવાબ આપ્યો "એક ઝાડ કાપ્યા પછી હું બે મીનીટ નો આરામ લઊં છું, અને તે સમય માં મારી કુહાડી ને ધારદાર કરૂં છૂં."

બોલો, તમે છેલ્લે તમારી કુહાડી ક્યારે ધારદાર કરી હતી ?

સારાંશ - પાછલી સફળતાઓ અને ભણતર ના ભરોસા પર હંમેશા બેસી ન રહેવાય. વર્તમાન સાથે કદમ મેળવવા માટે સતત પ્રયત્નો એટલા જ જરુરી છે.

મૌલીક સોની

એક દિવસ એક ખુબ જ જ્ઞાની માણસ તેની પાસે આવ્યો. અને તેને હિરા-માણેક ની ભવ્યતાની વાતો કરી. જ્ઞાની માણસ  બોલ્યો " જો તારી પાસે તારા અંગુઠા જેટલો હિરો હોય તો તેના થી તું આ આખું ગામ ખરીદી શકે. અને જો તારી પાસે તેનાથી મોટો હિરો હોય તો તું તારું આખું રાજ્ય ખરીદી શકે " આટલું કહી ને તે જ્ઞાની માણસ  ત્યાં થી ચાલ્યો ગયો.

એ રાત્રે હાફિઝ ને ઉંઘ પણ ન આવી. તે જીવન માં પ્રથમ વાર ખુબજ દુખી થઈ ગયો. હિરા ની વાતો એ તેને બેબાકળો બનાવી દિધો.આથી તે ખુબજ અસંતોષી બની ગયો. હવે તે ખુબ જ દુખી હતો, કારણ કે તે અસંતોષી હતો.

બીજા જ દિવસે સવારે હાફિઝે પોતાનું ખેતર, ઘર અને બધી માલ-મિલ્કત વેચી નાખી. પોતાના પરીવાર ને એકલો મુકી તે હિરા ની શોધ માં નિકળી પડ્યો. તેને આખું આફ્રિકા ખુંદિ નાખ્યું. પણ તેને ક્યાંય એક પણ હિરો મળ્યો નહી પછી તે ત્યાં થી યુરોપ ગયો. પરંતુ તેને હિરા ની શોધ માં નિશ્ફળતા જ મળી.અંતે તે સ્પેન ગયો. અને ત્યાં પણ તેને કાંઈ ન મળ્યું. હવે હાફિઝ બધી રીતે પાયમાલ થઈ ગયો હતો. અને નિરાશ પણ. અને અંતે તેણે બાર્સોલોના નદી માં પડી ને આપઘાત કર્યો.

બીજી બાજૂ જે માણસે હાફિઝ નું ખેતર ખરીધ્યું હતું તે એક દિવસ ખેતર માં પાણી માટે પાળ બનાવતો હતો. ખેતર ની ધારે ધારે તે ખોદતા ખોદતા આગળ જતૉ હતો. અચાનક એક ઝાડી ને પાસે તેને કાંઇક ચમકાટ દેખાયો. તેથી તેને નજીક જઇને જોયું તો " સુરજ ના સોનેરી કિરણો તે ભવ્ય પથર પર પડી ને એક અનેરો ચમકાટ કરતા હતાં.તેને વિચાર કર્યો, જો તે આ ચમકિલા પથર ને પોતાના ઘરમાં મુકે તો તે ખુબજ શોભશે. આમ વિચારી તેણે તે પથર ને લઇ લીધો.

તે દિવસે બપોરે એજ જ્ઞાની માણસ  હાફિઝ ના ઘર પાસે થી પસાર થયો. અને તેણે આ ચમકીલા પથર ને જોયો. તેણે તરત જ પેલા માણસ ને પુછ્યું કે " શૂં હાફિઝ પાછો આવી ગયો?"
ત્યારે પેલા માણસે કયું " ના, તમે શા માટે પુછો છો?"
જ્ઞાની માણસે જવાબ આપ્યો, " કારણ કે પેલો પથર જે ચમકે છે તે તો હિરો છે !"
ત્યારે પેલા માણસે કયું " ના, આ તો એક પથર છે જે મને સવારે ખેતર ની પાળ પાસે થી મળ્યો છે. આવા તો ઘણા પથરો ત્યાં છે. આવો હું તમને બતાવું"

બન્ને જણા ખેતર માં ગયા, પછી, પેલા જ્ઞાની માણસે થોડા નમુના લીધા અને તેને વિશ્લેશણ માટે મોકલી આપ્યાં. અને અંતે તે હિરા નિકળ્યા. તેઓ ને ખબર પડી કે આખૂં  ખેતર એ તો હિરા ની ખાણ હતી..!
( સાભારઃ Russel Cornwell, Acers of Dimonds)

સારાંશ - ઘણા લોકો હંમેશા નકારાત્મક રીતે વિચારતા હોય છે.તેથી તેઓ નિરશાવાદી કહેવાય છે.

મૌલિક સોની

પછી શું થયું તે તો બધા જાણે જ છે. ડેવિડે એ વિકરાળ રાક્ષસ ને પોતાની ગોફણ વડે પથર મારી ને તેને મારી નાખ્યો.

સારાંશ- આપત્તિઓ, દુઃખ , તકલિફો પણ આ ઘોલિઆથ ના જેવી જ હોય છે, દેખાવ માં વિકરાળ, પણ જો તમે તેનો હિંમત થી સામનો કરો તો તેનો જરુર થી અંત આવે છે. 

મૌલિક સોની