મહેકતા ગુલાબની ઉંમર છે નાની,
જીવનને મહેકાવે ઍ સંબંધોની મહેક.

સાગરનું સંગીત બને ક્યારેક પ્રચંડ,
 સૂર-તાલ ને સાંકળે ઍ સંબંધોની મહેક.

દીપ પ્રગટે અમાસની રાતે,
પુનમે પણ દીપ જલાવે ઍ સંબંધોની મહેક.

સૂર્યને પણ લાગે છે ગ્રહણ ક્યારેક,
સદા પ્રકાશે ઍ સંબંધોની મહેક.

બળબળતી બપોરના અસહ્ય તાપમાં,
નાનકડી ઍક વાદળી ઍ સંબંધોની મહેક.

ઢળતી સાંજનાં અંધારા પટ માં,
સૂરજની લાલિમા ઍ સંબંધોની મહેક.

નફરતભરી ભડકતી ચિતા માં,
પ્રેમની શીતલ અનુભુતિ ઍ સંબંધોની મહેક.

તૂટતાં જતાં વિશ્વાસનાં તાંતણાઑ વચ્ચે,
રેશમની નાજુક-અતૂટ ગાંઠ ઍ સંબંધોની મહેક

સ્વાર્થ ભરેલી આંસુઓની ધારા વચ્ચે,
નિસ્વાર્થ ઍક મુસ્કાન ઍ સંબંધોની મહેક.

કાંટાઓ વચ્ચે જીવન વિતાવીને,
ખુશીની સુવાસ પ્રસારાવે ઍ સંબંધોની મહેક.

Like any good mother, when Karen found out that another baby was on the way, she did what she could to help her 3-year-old son, Michael, prepare for a new sibling.
They found out that the new baby was going to be a girl, and day after day, night after night, Michael sang to his sister in mommy’s tummy. He was building a bond of love with his little sister before he even met her.
The pregnancy progressed normally for Karen, an active member of the Panther Creek United Methodist Church in Morristown, Tennessee. In time, the labor pains came. Soon it was every five minutes, every three, every minute. But serious complications arose during delivery and Karen found herself in hours of labor.
Would a C-section be required? Finally, after a long struggle, Michael’s little sister was born. But she was in very serious condition.

With a siren howling in the night, the ambulance rushed the infant to the neonatal intensive care unit at St. Mary’s Hospital, Knoxville, Tennessee. The days inched by. The little girl got worse. The pediatrician had to tell the parents there is very little hope. Be prepared for the worst. Karen and her husband contacted a local cemetery about a burial plot. They had fixed up a special room in their house for their new baby but now they found themselves having to plan for a funeral.

 Michael, however, kept begging his parents to let him see his sister. I want to sing to her, he kept saying.
Week two in intensive care looked as if a funeral would come before the week was over. Michael kept nagging about singing to his sister, but kids are never allowed in Intensive Care. Karen decided to take Michael whether they liked it or not. If he didn’t see his sister right then, he may never see her alive. She dressed him in an oversized scrub suit and marched him into ICU. He looked like a walking laundry basket.
The head nurse recognized him as a child and bellowed, ‘Get that kid out of here now. No children are allowed.’

The mother rose up strong in Karen, and the usually mild-mannered lady glared steel-eyed right into the head nurse’s face, her lips a firm line. ‘He is not leaving until he sings to his sister’ she stated. Then Karen towed Michael to his sister’s bedside.
He gazed at the tiny infant losing the battle to live. After a moment, he began to sing. In the pure-hearted voice of a 3-year-old, Michael sang:

‘You are my sunshine, my only sunshine;
you make me happy when skies are gray.’

 Instantly the baby girl seemed to respond. The pulse rate began. ‘Keep on singing, Michael,’

encouraged Karen with tears in her eyes.

‘You never know, dear, how much I love you
please don’t take my sunshine away.’

As Michael sang to his sister, the baby’s ragged, strained breathing became as smooth as a kitten’s purr ‘Keep on singing, sweetheart.

’ ‘The other night, dear, as I lay sleeping,
I dreamed I held you in my arms’.

Michael’s little sister began to relax as rest, healing rest, seemed to sweep over her.
‘Keep on singing, Michael.’ Tears had now conquered the face of the bossy head nurse. Karen glowed.

‘You are my sunshine, my only sunshine.
Please don’t take my sunshine away...’

The next day...the very next day, the little girl was well enough to go home Woman’s Day Magazine called it The Miracle of a Brother’s Song.  The medical staff just called it a miracle.
Karen called it a miracle of God’s love.

NEVER GIVE UP ON THE PEOPLE YOU LOVE.
LOVE IS SO INCREDIBLY POWERFUL.
Life is good.

           જવાબ મળે તો મને જરૂરથી જણાવજો.

Every  Day  is  Valentine Day  if you  keep your heart  free from hate.                

  Every  Day is  Valentine  Day  if  you  stay  away  from  worries.

Every  Day  is  Valentine  Day  if  your  expectations are at minimum level.

 Every  Day  is Valentine  Day  if  You  give  more  than you  receive.

 Every  Day  is  Valentine  Day  if  You  trust  God.

 Every  Day  is  Valentine  Day  if  you  fill your  heart  with  LOVE. 

 Happy  Valentine  Day  to all  my  readers,  friends  and whoever  read  this  message.

 FAMILY  TOO.   

માન અપમાન એ કોઈની જાગીરદારી નથી
કુદરતના ન્યાય આગળ કોઇની ભાગીદારી નથી

વ્યક્તિઓના સમુહને સમાજ કહેવાય.
વ્યક્તિમા સમજ હોય તો સમાજ સમજુ હોય

જે શોષણ કરે છે તેની આંખે પાટા છે
જે શોષણ કરે છે તે અભિમાનમા ગળા ડૂબ છે.
જે શોષણ કરે છે તેણે સાચા ખોટાનું વિવેક ગુમાવેલ છે.
જે શોષણ કરે છે તેને સારા નરસાનું ભાન હોતુ નથી.
જે શોષણ કરે છે તે સ્વાર્થથી છલોછલ ઉભરાતો હોય છે.

                              " અસત્યની સ્વાદિષ્ટ   ખીચડી  કરતાં  સત્યનો  ખાંડ વગરનો શીરો સારો."
      
                      "બધા દેવોને  મસ્કા મારવા કરતા એકની  આંગળી ઝાલી  ચાલવું  સારું."
      
  

                  "ગુણગ્રાહી વૃત્તિ કેળવો  (બીજાના) અવગુણ પ્રત્યે બેદરકાર રહેવું સારુ."

                          'સ્વાર્થ' અને 'અહંકાર' માનવીના ચશ્માના નંબર બદલવા જરૂરી.

                   " બીજાના ગુન્હા 'શૂક્ષ્મદર્શક યંત્રથી જોવા
              
                             અને ખુદના ગુન્હા પર પડદો પાડવો
                                    
                                       એ ક્યાં નો ન્યાય?"
                  'મા' પોતાની  હોય કે અન્યની
 
                      'મા'  કેવળ 'મા'  છે  તે યાદ રાખવું  આવશ્યક છે.
        
 

                માના  પીધેલાં ધાવણમાં
                    હું  ભણી  જીવતરનાં  પાઠ
                       ભલે ન પામી  હીરાને મોતી
                            મારી  ઉઘાડી અંતરની  આંખ 

         આજે  માણો  અનુભવના   મોતી.

         આશ છે   ગમશે?

         પ્રતિ ઉત્તરની   રાહ  જોઈશ.

    ૧.        શ્રિંગાર  શતક  લિખનેવાલે સે  વૈરાગ્ય  શતક લિખવાયા
                ઈશ્વર   તેરી   અપાર   કૃપા    બગકો   હંસ   બનાયા
     ૨.    રોતે  બાલકકો  મિલે  મા   ભુખોકો   મિલે   ભોજન
             રામ  કિશન ગોપાલ  મિલને ચલના ન પડે  જોજન
    ૩.    તૂ  ચાહે યા  ન  ચાહે  તેરે  ઈરાદાઓં  કા  પલ્લા ભારી  નહીં
            ઈશ્વરકી   ઈચ્છાકે   આગે   તેરી   દાલ   ગલનેવાલી    નહીં
    ૪.     ક્યોં  પરેશાન  હોતે  હો  ક્યા  જીના  નહીં   આતા
                ક્યોં  બંધનમેં  બંધે  હો  ક્યા  છુડાના નહીં  આતા
     ૫.       વૈરાગ્ય  તેરે  મનમેં  હૈ  વૈરાગ્ય  તેરે  કાર્યમેં
                 વૈરાગ્યકો   વરણાગી  કૈસે  જાને  યે  સંસારમેં
     ૬.      પ્રભુ    માંગના  મેરા સ્વભાવ  નહીં  હૈ
                  ઔર  દેખકે  આંખ મુંદના તેરા સ્વભાવ નહીં હૈ

     ૭.     પ્રભુ   જો  ભી  દે મંજુર  મુઝે
              યાદ  રહે બદનામી ના લગે તુઝે

૨. તમે નહીં ખર્ચેલા ડોલરના તમે ચોકીદાર છો
માલિક નહીં.

૩. દુનિયામા દરેક માણસ એમ સમજે છે પોતે
ચાલાક છે. કુદરતની ચાલાકીની ખબર છે?

૪. જો તમને પહેરવા કપડા, રહેવા ઘર, બે વખત
ખાવા અન્ન મળતું હોય તો ખરા દિલથી ઉપરવાળાનો
આભાર માનજો.

૫. એ વાત મહત્વની નથી કે તમે પૈસાદાર છો કે ગરીબ.
દરેક માણસનો અંત તો એક સરખો જ છે. 'મૃત્યુ.'
મહત્વની વાત એ છે કે કોણ કેટલું સાથે લઈ જઈ શક્યો.

૬. આજે કરેલા કર્મનું ફળ કદાચ કાલે મળે કદાચ વર્ષે, બે વર્ષે
કે પાંચ વર્ષે મળે. કદાચ આ જન્મે નહી તો આવતા જન્મે
મળે. કર્મની ગતિ અતિ ગહન છે.

૭. એક દિવસ બધું મૂકીને ચાલ્યા જવું પડશે. આ વાત જો
સાચી હોય તો જરૂર કરતાં વધારે ભેગું કરવાની શી જરૂર છે?

શું સુંદર વાત છે . આપણા બધિર કાન તેં કેમ સાંભળતા નથી.
હવે વિચાર કરી અમલ કરવાની ઘડી આવી ગઈ છે. ૬૦ વર્ષની ઉમર
વટાવી ચૂકેલા સર્વે માટે ખાસ.
" હવે કાઢ્યા એટલા નથી કાઢવાના."
અમેરિકામા ગ્રીનકાર્ડ અને નાગરિકત્વ જોઈએ. ઉપર જવા માટે
કોઈ લાગવગ ચાલતી નથી.
મજાક ખાતર લખ્યું છે. કિંતુ સનાતન સત્ય છે.

આ જીંદગી કોઈની માલિકીની નથી
માલિકની હાજરી વરતાતી નથી

આ જીંદગીમાં કદી કોઈ કોઈનું નથી
એકલા જીવવાનો હુન્નર હળવો નથી

ધન, દૌલત,જુવાની,રૂપ કુંચીઓ છે
જીવન તાળું ખોલવા મચી પડેલી છે

સુંદર ઘર બાંધવું આસાન છે
રાચરચીલું વસાવવું સરળ છે
પણ
તેમાં
સુખ શાંતિ પૂર્વક રહેવું કઠીન છે.

અનુકરણ કરવું, અનુસરવું એતો ખાવાનો ખેલ છે
વિચાર અને વિવેક ભળે એ લોઢાના ચણા ચાવવા જેવું છે

     તત્વ              મારું છે               તું ગમે છે

     સત્ય             સનાતન સત્ય         ભૂખ લાગી છે

     પ્રમાણિકતા      તારું છે                 નારી તું નારાયણી

     શબ્દ            આપણું છે                અતિથિ દેવો ભવ

     અહં             ક્રોધી છે                   નજરથી દૂર થા

     પ્રેમ             માતા પિતા               વડીલોનો આદર સ્ત્કાર

     વિશ્વાસ         વિશ્વાસ છે                   વિશ્વાસે વહાણ ચાલે

     શ્રધ્ધા           ઈશ્વર ઈચ્છા                કરનું ભૂષણ દાન

     સનાતન         સત્યમેવ જયતે             આશા અમર છે

     ઘર              ધરતીનો છેડો                મરો પરિવાર છે

     સાવધાન        પ્રભુતામામ પગલાં           અભિમાન નાશ નોતરે

      સતસંગ         પતિ પરમેશ્વર                પ્રેમની ગંગા વહાવો

      ક્ષણિક           આંખ ખોલી                    દયા ધર્મનું મૂળ

     નાજુક             સમય નથી                   વાવે તેવું લણે

     અસત્ય           સર્જનહારની શક્તિ             અપના હાથ જગન્નાથ

     તિરસ્કાર         લાગણી સભર                   દિલ એક મંદિર

    આશા             વિદ્યા દાન                      ભૂખ લાગી છે

    તિરસ્કાર          નિર્મળ મન                     હમણાં કામ છે

        એક, બે  યા  ત્રણ  શબ્દોની તાકતનો અંદાઝ લગાવો!

    સવાલઃ        એવું તે શું છે કે આપણે કપાવીએ તે હિતાવહ છે?

    જવાબઃ        નખ

    સવાલઃ         ૨૧મી સદીમાં જેના પૈસા  નથી પડતા?

    જવાબઃ         મુખ પર સ્મિત, આંખોમાં આદર.

   સવાલઃ          દરેક ને સરખે ભાગે મળવી જોઈએ?

   જવાબઃ           જીવવાની સ્વતંત્રતા.          

           ધન્ય છે  લાકડું  આપણી સાથે  બળે છે
 

        અસ્તિત્વ ખુદનું મિટાવી રાખ તે બને છે
    

    પ્યાર જુઓ કાષ્ઠનો જીવ્યા મર્યાના જુહાર
    જીંદગી લગાવ દાવમાં વિચારના લગાર

    બેજાન છતા પણ જાનની જે કરે  કદર
    પવન પાણીની સગત અગ્નિ ને આદર

        જીવનમા  ત્રણ અવસ્થા  
   
       જન્મ    જરા     મૃત્યુ

     ત્રણ સ્થિતિ

      ઘન     પ્રવાહી   વાયુ

    ત્રણ  ગુણ

     સત્વ    રજસ    તમસ 

     ત્રણ   સિધ્ધાંત
   
      સત્યમ      શિવમ     સુંદરમ

      સુખી જીવનના ત્રણ  રાગ

       નડો  ના         ડરો   ના       કહો   ના

      જો  જીવનમાં સુખી થવું હોય તો મલ્હારને બદલે ગાવ રાગ નડો  ના.

    સત્ય  કહેતાં  ડરો ના.
   

     કહેવા જેવું  હોય તો   કહો  ના

             આ શિર્ષક છે અનેરું
              આ વાત છે નિરાળી
              સાચું કહું છું સાંભળૉ
              ૨૧મી સદીની કહાણી

         બે બેગ ભરી સામાન લઈને આવ્યા હતા
         ગયા ત્યારે બે બેગ સામાન લઈને ગયા

        આ સત્ય વાત છે ગીતા પર હાથ મૂકીને કહું છું
        શંકા કરશો ના સ્વમાન તે ઓલિયાનું હણશો મા

         હા, તમે જાણી ગયા હશો આ કોની વાત  છે
         જો ન જાણતા હો તો સાંભળો આપણા વતનના

          સહુના પ્યારા અને  લાડીલા  એવા  રાષ્ટ્રપતિ
          પૂજનીય ડોક્ટર અબ્દુલ કલામની ---------

           હ્યુસ્ટનના આંગણે તેમનું ભવ્ય સ્વાગત થયું
            તેમના દર્શને,વચનામૃતે દિલડું પાવન થયું

             સાદગી નું  જીવતું જાગતું  બોલતું પ્રતિબિંબ
             ગરીબોથી માંડીને ગગનને આવરતું પ્રવચન

1.         સહુની  સાથે પ્રેમથી હાસ્ય અને હસ્ત મિલાપ
             બાળકો  કાજે  મૃદુ  હાસ્ય  અને   પ્રેમે  આલિંગન
        
             રાષ્ટ્રપતિ  ભવનને  જેણે બનાવ્યું  'જનતાભવન'
             દેશના ઈતિહાસમા જેનું નામ લખાયુ સુવર્ણમય
    

             અપૅક્ષા  ઈચ્છાને પોષે છે.
    
       ઈચ્છા અનર્થનું મૂળ છે.

        અહં ઈચ્છાનું  ઉદભવ સ્થાન છે.
      
         સ્વાર્થ  અહંને  સીંચે  છે.

          માનવ  જીવન  સ્વાર્થના  પાયા પર નહીં
  
                  સમતાના  નક્કર પાયા પર  ઉભેલી  ઇમારત

                        હોવી  જરૂરી  છે. 

    મહોબ્બત શું માત્ર  દિલની  ધડકન નું નામ છે?
      અરે દિલ ધડકે ના ધડકે એ તો સદા આબાદ છે.
      

કોણ તમારું છે અને કોણ મારું છે
      આ જગે સઘળું અંહી નું અંહી છે
      જીવ્યા સુધી ભોગવ્યું આપણું છે
      મર્યા પછી ક્યાં કશાનું ઠેકાણું છે
     

  લખી લખી ને કાગળ મોકલ્યો છે
       સરનામામાં 'મંદિર'એમ લખ્યું છે
       ટપાલ પર 'ખાલી' ની છાપ છે
       શું ઈશ્વર તેં ઘર ખાલી કર્યું છે?
    

મતલબની આ દુનિયામાં તારી નાવ હંકારી જા
       ભરતી આવે કે ભેખડ તારી મસ્તીમાં જીવ્યે  જા
      

બેફામ બનેલી જુવાનીને બહેકવા દો
         આ દિલને તેની અડફટે ચડવા દો
       પાન ખરતા ભાળી કુંપળોને હસવા દો
         થાપટ ખાઈ ભાન સાન આવવા દો
             

યાદ રહે દિલ સાફ રહે
              નેકી હરદમ કરતો જા
              સરતી જતી આ જિંદગાની
              રેતમાં પગલાં પાડતો જા

૨.   ભક્તિ વિનાનું જ્ઞાન એટલે કોરું ધકોર પાંડિત્ય.

૩.   જ્ઞાનીનું જ્ઞાન ભક્તિ સંગ ડોલે.

૪.   જ્ઞાન અને ભક્તિનું મધુર મિલન

               એટલે  

        સોનાને મળે સુગંધનો સથવારો.

    
૫.  જ્ઞાન વિનાની ભક્તિ  પાંગળી.

૬.  ભક્તિ વિનાનું જ્ઞાન આંધળું.

 સરલ-      ઠોકર વાગે ત્યારે પડી જવામા.
 મુશ્કેલ-      પડી ગયા પછી હસતાં ઉઠવામા.

 સરલ-      નોંધપોથીમાં સરનામું દાખલ કરવું.
 મુશ્કેલ-      કોઈના દિલમા દાખલ થવું.

 સરલ-       ગેરસમજૂતી ઉભી થવી.
 મુશ્કેલ-       ઉભી થયેલી ગેરસમજૂતી સુલઝાવવી.

 સરલ-        વિચાર કર્યા વગર બોલવું.
 મુશ્કેલ-        વિચારીને મૌનનું ધારણ કરવું.

 સરલ-         કોઈને માફી માપવી.
 મુશ્કેલ-         દિલથી માફી આપવી.

 સરલ-          કોઈના દોષ તરફ આંગળી ચીંધવી.
 મુશ્કેલ-          કોઈના ગુણની પ્રશંશા કરવી.

 સરલ-           કોઈને હેરાન કરવું.
 મુશ્કેલ-           કોઈના પ્રત્યે સહાનુભૂતી દાખવવી.

 સરલ-           પોતાના વર્તનને સુધારવાનો વિચાર.
 મુશ્કેલ-           એ વિચારને અમલમાં મુવાનો.

 સરલ-           કોઈને નીચું દેખાડવું.
 મુશ્કેલ-           કોઈના પ્રત્યે માન દર્શાવવું.

 સરલ-           કોઈની ખામી પ્રત્યે અંગુલિનિર્દેશન
 મુશ્કેલ-           તેના ગુણની પ્રશંશા.

 સરલ-           કોઈની હાંસી ઉડાવવી.
 મુશ્કેલ-           પોતાની હાંસી સહન કરવી.

 સરલ-           આસાન રસ્તા પર ચાલવું.
 મુશ્કેલ-           વિકટ રસ્તા પર કેડી કંગારવી.
 
  સરલ-           રંગીન ચશ્માથી દુનિયા નિહાળવી.
 મુશ્કેલ-           નરી આંખે દેખાય તેની અવગણના.

 સરલ-            જિવનમાં સફળતા હાંસલ કરવી.
 મુશ્કેલ-            એ સમયે સમતાનું ધારણ કરવું.

 સરલ-            જિવન પ્રેમે જીવવું.
 મુશ્કેલ-           અંત સમયે ધૈર્ય ધારણ કરવું.

     જિવન  સરળ  સહજ  છે મુક્તિ
     સંયમી  જિવનની  છ  યુક્તિ

     જિવને હળવે પ્રસરે ધાર્મિક્તા
     જીવો જિવન ન બનો  ભોક્તા

    સદાય જિવને રેલાય ન્યાયયુક્તા
    કોમળ હ્રદયે છલોછલ  દયાળુતા

    કપટ અન્યાયથી  જોજન  દૂરતા
    વિષાદ  ઘમંડથી  કરે  ધ્રુષ્ટતા

   પંકમાં નિપજે પંકજ નિષ્કપટતા
    કરૂણા  સભર  નયને  ભાવુકતા

    વર્તને  વિનય સંયમ સૌમ્યતા
    નમ્રતા પ્રવેશે પામે સૌજન્યતા

    પુરૂષાર્થ કરી પામે સર્વશ્રેષ્ઠતા
    ધન્યઘડી પળ લાધે માનવતા
   

  ન  કાનો  ન  માત્રા   સરળ  સમય
    પાણીના રેલાની જેમ  સરતો  સમય
    એકલતામા કદી ન  મુંઝાતો   સમય
    ભીડમા ન અટવાતૉ અથડાતો સમય
    અંધારે  દિશા  શોધી  શકતો  સમય
    અજવાળે   આલિંગતો સ્પષ્ટ  સમય
    સુખમા  ભાસે  ટૂંકો  ઝડપી   સમય
    દુઃખમાં કદી ન ખૂટતો કપરો  સમય
    બાંધ્યો ન  બંધાતો  આઝાદ  સમય
    જવાનીમા ભાનભૂલેલ ઉછંગ  સમય
    પુખ્તવયે ખોડંગાતો ઠોંસાખાતો સમય
    જન્મટાણે પોંખાતો અધીરો     સમય
    પ્રથમમિલનની યાદનો મધુરો સમય
    રજાની મઝા માણતો રંગીલો  સમય
       કદી સમજદાર
            કદી મઝેદાર
                 કદી યાદગાર
      જિવનની હરપળ, હરઘડી, હરશ્વાસે
       સાથ નિભાવતો કિંમતી સમય
                                   

                આપણે સૌએ યાદ રાખવા જેવી ત્રણ વાત
 
      હમેશા ત્રણ જણા ને વઁદન કરવા       માતા પિતા અને ગુરુ

      ત્રણ વસ્તુનુ પ્રદર્શન અનાવશ્યક        અઁગ ધન અને ભોજન

       ત્રણ વ્યક્તિઓને સદા મદદ કરવી     દીન હીન અને લાચાર

       ત્રણ વ્યક્તિઓથી ઝઘડો ન કરવો      મૂરખ શરાબી અને પહેલવાન

        ત્રણનુ સદા સન્માન કરવુ              સજ્જન સઁત અને જ્ઞાની

         ત્રણ ઉપર સદા દયા કરવી            બાલક  વૃધ્ધ અને પાગલ

        ત્રણ જણાને કદી કમ ન સમજવા      રોગ શત્રુ અને પ્રતિદ્વદી

        ત્રણ જણા ક્યારે રોકાતા નથી          વખત મૃત્યુ અને ઘરાક

        ત્રણ વસ્તુથી બચવુ                      નીઁદા સ્વપ્રશઁશા અને કુસઁગ

         ત્રણ ઈઁન્દ્રિયોને વશમા રાખવી           મન બુદ્ધિ અને જીભ

         ત્રણ વસ્તુઓને હઁમેશા વધારો           ચરિત્ર  ગૌરવ અને જ્ઞાન

        ત્રણ ગુણનો સદા આગ્રહ રાખો           સત્ય અહિઁસા અને ઈમાનદારી

        ત્રણ દુર્ગુણોથી દૂર ભાગો                      ઈર્ષ્યા ઘૃણા અને અપમાન

        ત્રણ ભાવનાઓને વશમા રાખવી        કામ ક્રોધ અને સ્વાર્થ

        ત્રણ વસ્તુઓ કદી ખોશો નહી             આશા ઉત્સાહ અને વિશ્વાસ

        ત્રણ વાતોથી સઁબઁધ ગાઢ થાય છે       મિત્રતા પ્રેમ અને સનમાન

        ત્રણ ચીજો કદી ન ભુલવી                  દેવુ કર્તવ્ય અને ઉપકાર    

   સુધારવાનો ધીકતો ધંધો છોડ
    સુધરવા ની  ધુણી   ધખાવ

    પાણીમાં થી પોરા  ન  કાઢ
    ખુદની ત્રુટીઓ શોધવા માંડ

    પારકાંના દોષ જોવાનું છોડ
    શુધ્ધ ઈરાદામાં ન કર બાંધછોડ

    પર નહીં  પણ  સ્વને  શોધ
    કિંમતી સમયનો વહે   ધોધ

    ક્ષણે ક્ષણે બદલાતું આ જિવન
    રહસ્ય છતું થતાં બને તેજોમય