૧. એક કાચનો ગ્લાસ ફોડ્યો.
૨. મેનુઓ બે વખત ફેંકી દીધા.
૩. પાછળ બેઠેલી છોકરીનાં ચોટલાં ખેંચ્યા.
૪. બાજુમાં બેઠેલાં કાકા જોડે હાથ મિલાવ્યા.
૫. પેપર નેપકિનનો ડબ્બો ઉંધો વાળ્યો.

છેવટે, ફટાફટ જમીને (હા, આઇસક્રીમ તો ખાવો પડે. કોફી-ઓરેન્જ ખાધો.) ઘરભેગાં થયાં!

* મેં મેગી બનાવી! દરરોજ હોટલ્સ-રેસ્ટોરન્ટ્સ-ટીફીનનું ખાઇ ખાઇને કંટાળી ગયો હતો, એટલે છેવટે, મારી પત્નીનું ફોન પર માર્ગદર્શન લઇને મેં મેગી બનાવી અને મહત્વની વાત તો એ છે કે મેગી સારી બની અને મેં ખાધી પણ ખરી!!

હવે, મારે ધ્યાન રાખવાનું કે ૨ મિનિટમાં મેગી બનતી નથી, પાણી કેટલું લીધું છે તેના પર આધાર રહે છે..

છે કોઇની પાસે તે જવાબ?

સાંજે હું કોમેન્ટમાં જવાબ આપીશ, ત્યાં સુધી શોધો તમે ત્યારે...

અને જમવાનું તો આજ-કાલ બહાર જ હોય છે. કોમર્સ છ રસ્તાથી સામવેદ હોસ્પિટલ જઇએ ત્યાં કોર્નર પર એક ચાઇનિઝ ફુડ સ્ટોલ હતો. મારો ફોન ચાલુ હતો, તો થયું ત્યાં બેસી બધાને ફોન કરું અને થોડાં નૂડલ્સ ઝાપટું.

તો, ઓર્ડર કર્યો, શેઝવાન નૂડલ્સનો. પ્રથમ તો ખબર પડી કે દુકાનનો માલિક યુપીનો છે, એટલે તેમાં ઉત્તરપ્રદેશનાં ભોજનનો ટેસ્ટ આવશે તે નક્કી થઇ ગયું. કાંટા-ચમચી ધોયેલાં નહોતાં, તે બરાબર સાફ કરવાનું કહ્યું, ઓર્ડર આવ્યો 30 મિનિટ પછી (એકદમ અમદાવાદી સ્ટાઇલ) અને નૂડલ્સ, હજી પણ પેટમાં બળે છે.

એ બાજુ ફરકતાં નહી..

* આજે કંઇ ખાસ પ્લાન નથી. સાંજે કોઇ જગ્યાએ ગરમ-ગરમ પરોઠા ખાવાની ઇચ્છા છે (લલિતાસ પરોઠા નામની બહુ લોકપ્રિય જગ્યા છે). અને એકાદ બુકશોપમાં જવું છે.

અને હા, ગઇકાલે કર્ણાટકની વિધાનસભાની ચૂંટણી હતી એટલે ડ્રાય-ડે હતો :(

* મંગળવારે, સવારે, ચોકલેટ કોન, સાંજે વેનિલા

* બુધવારે, અમેરિકન ડ્રાયફ્રુટ અને ખંડાલા

તો પછી તબિયત બગડે નહી તો શું થાય? ;)

મારા જીવનમાં સૌથી વધુ ઢોંસા અમદાવાદ આવીને ખાધા છે -- કારણકે બીજું કંઇ મજા નથી આવતી.. :)

* સંકલ્પમાં મજા આવી. મૈસુર મસાલા સરસ હતો. જ્યુસ પીધો. અસલ પાઇનેપલનો. મને અમદાવાદમાં જ્યુસ પીવાની મજા આવે છે.

દ્રાક્ષનો જ્યુસ પણ અહીં (અમદાવાદમાં) સારો મળે છે. એક વાત છે - ગલી-ગલીએ કંઇક ફેમસ વસ્તુઓ મળતી હોય છે. દા.ત. વિજયનાં વડાપાઉં, આર.કે/ઓનેસ્ટની પાઉંભાજી, ટીમ્બકટુની સેન્ડવીચ, ગાંઠિયા રથ, નવતાડનાં સમોસા, વિપુલ દુધિયાની બાસુદી, સાબરમતી જેલનાં ભજિયાં!

નોંધ: આ માત્ર થોડા વિસ્તારની જ યાદી છે.

* ગઇકાલે પપ્પાનો જન્મદિવસ હતો. મમ્મી અને કે એ સરસ મજાનાં દહીં-વડા બનાવ્યા, આઇસક્રીમ ખાધો, ચોકલેટ ખાધી અને રવિવાર હતો એટલે આરામ કર્યો.

* 17મી પણ વ્યસ્તતામાં ગુજરી ગઇ. ઓફિસ, બિગબજાર (જ્યુસ, એક પર એક મફત!) અને સિનેમેક્સની ટીકીટ લેવામાં બપોર થઇ ગઇ. જોકે ઓફિસમાં મારાં કામ પૂરાં થઇ ગયા એ વાતનો આનંદ હતો. બપોર પાછી કમ્પ્યુટરને નામ.. સાંજે તો એક સ્પેશિયલ જગ્યાની મુલાકાત અને પછી આરામ. એક નોવેલ વાંચી. છાપાંની પસ્તી પર થોડી નજર નાખી. રાત્રે "પાઇરેટ્સ ઓફ ધ કેરેબિયન 1” મુવી દેખ્યું. થિએટરમાં દેખ્યું હોત તો જુદી વાત હોત પણ, તે ત્રણ-ચાર વર્ષ પહેલાં આવેલું જ્યારે મને મુવીનો ખાસ શોખ નહોતો કે તે પોસાય તેમ પણ નહોતું.

* 18મી. થોડા sms. ફોન. આજે ઘણાં દિવસ પછી હચ, એરટેલ કરતાં ખરેખર મનુષ્યોનાં sms અને ફોન વધારે આવ્યા. બપોરે બહાર જમવા માટે અને ત્યારપછી "એકલવ્ય" જોયું. તમે જરૂરથી આ મુવી જોજો (કારણકે, માથું દુખાડવાની ગોળી મારે એકલાં લેવી જરુરી નથી, તમે પણ આનંદ માણો!). જવા દો. ત્યાર પછી, મજા આવી. અમારાં ઘરનો મુખ્ય દરવાજો લેચ વાળો છે. ત્રણ ચાવી હોય છે. જેમાં એક અંદર કોકીનાં પર્સમાં હતી. એક મારી પાસે હતી, જે અમે બાજુમાં આપીને આવેલાં હતાં, પપ્પા માટે. કોકીનાં ઘરે આરામથી જમીને નીકળવાની તૈયારી કરતાં હતાં. અચાનક, મેં પપ્પાને પૂછ્યું, ચાવી? પપ્પાએ કહ્યું, એ તો હું અંદર મૂકીને આવ્યો. ઇહીહીહી... એક ચાવી તો મમ્મી પાસે પાલનપુર હતી. મારું મગજ છટકવાની તૈયારી હતી, કોકીએ મને શાંત રાખ્યો. પરિસ્થિતિને વધુ શાંત બનાવવા અમે બન્ને ATM માં ગયાં, એજન્ટ પાસેથી ટ્રેનની ટીકીટ લીધી. ઘરે ગયાં, જોયું તો, ઘર ખૂલ્લું હતું. બન્ને જણ આરામથી બેઠા હતાં. અને એક ચાવી તો ખરેખર તો સામેવાળાને આપેલી હતી. સરસ. પછી જ્યુસ પીધો. ડેબિયનનું કામ બાકી હતું. પૂરુ કર્યું. અને આરામથી 12 વાગે સૂઇ ગયો. કારણકે, મારે ગુજરાત એક્સપ્રેસ ટ્રેનમાં પાછાં અમદાવાદ આવવાનું હતું.

* બીજું વર્ષ શરુ થઇ ગયું છે. થેન્કસ કોકી.. આ વર્ષ કેટલીય મુશ્કેલીઓ આવવાં છતાં તારા કારણે કેટલી સરળતાથી નીકળી ગયું છે..