મુસા બના

જન્મ:1907

નિ:ધન:1955

જન્મ સ્થળ: તડકેશ્વર જિ: સુરત

કવિ ,સાહિત્યકાર,વહોરા સમાચાર,સુરતના માજી તંત્રી,અને મેનેજિંગ કમિટિના સભ્ય..ભારતની આઝાદીની ચળવળનાં  એક સેનાની.

એમની નઝમો અને ગઝલો માં દેશ પ્રેમ ,જુસ્સો અને અંગ્રેજોની ગુલામી સામે બંડ અને આક્રોશ હતો.

શ્રી રતિલલ અનિલે એકવાર 1947 પહેલાનાં મુશાયેરાનો ઉલ્લેખ કરતાં કહ્યું હતું જ,મુસા બના મુશાયરાની  શાન અને જાન હતા.

થોડા સમય પહેલાં  જેમનો ઈંતેકાલ થયો છે, એ પ્રોફેસર ,પ્રીંસીપલ ડૉ.મોહમ્મદ હનીફ બના એમનાં સુપુત્ર થાય છે 

બાકી છે.

જીવન આ જીવવા જેવું નથી પણ જીવવા દો છો,

અમારા પર હજીયે આપનો ઉપકાર બાકી છે.

ગળે ફાંસો, કરે બેડી,પગે લોખંડની સાંકળ,

હજી શું કંઇ ગુલામોના શૃંગાર બાકી છે.

******

મુકતક

 કયાં હે યુવાન પાછો નિસ્તેજ થઇ બેઠો,

તુ જાગે તો જગતનાં ચક્રો ફરી જવાના.

 કરવાનું કંઇ કરીલે કરવાનો આ સમય છે,

તું બેઠો જોતો રહેશે બીજા કરી જવાના.

ગઝલ

  જરા મહેફિલ મંહી તીરછી નજર ઓ યાર થાવા દે.

નિગાહે નાઝની બરછી જિગરની પાર થાવા દે.

 ઉભો છું કયારનો ગરદન સજાવી  યાર થાવા દે.

કર્યો અપકાર તેં લાખો હવે ઉપકાર થાવા દે.

 વિલાયતની દવાઓથી ન મટશે દર્દ આ પ્રેમીનું,

નવુ એ દર્દ છે એનોજ ઉપચાર થાવા દે.

નથી હું કૈસ સમ મજનું કે ઘર છોડી વસાવું વન,

મને તું તારી ચોખટ પર ફના દિલદાર થાવા દે.

મિલનનાં પ્રશ્ન પર ઓ સંગદિલ ઈનકાર શા માટે?

ભલે એકવાર થાવાદે ,છતાં એકરાર થાવા દે.

 ઝુંકાવું કે નહીં ગરદન એ તું પણ જોઇ લેજે ને

જરા તુજ મ્યાનથી બે ધ્યાન તુજ તલવાર થાવ દે.

 પછી સાકી દિયે જોજો ભરી તુજ જામ ઉપર જામ,

હજી તે મસ્ત છે ઇકબાલ તું હોંશિયાર થાવા દે.